ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਕੌਣ ਸਨ?

ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ (1785–1846) ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਰਨੈਲ ਸਨ, ਜੋ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਅਡੋਲ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਭਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਬਰਾਓਂ ਦੀ ਨਿਰਣਾਇਕ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ, ਸਿੱਖ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਲੜਦਿਆਂ।

Sardar Sham Singh Attariwala Portrait

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ - ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਜੀ

ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਟਾਰੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਕੁਲੀਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਗੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ-ਪ੍ਰਾਪਤ, ਉਹ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ, ਬਹਾਦਰੀ, ਅਤੇ ਸਿਆਣਪ ਕਾਰਨ ਛੇਤੀ ਹੀ ਅਹੁਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ।

ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੇਵਾ - ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਜੀ

ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਫ਼ੌਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਿਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਇਮਾਨਦਾਰੀ, ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ — ਮਹਾਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਮਗਰੋਂ ਮਹਿਲ ਦੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵੀ।

Sardar Sham Singh Attariwala in Battle

ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ

ਸੰਨ 1845–46 ਵਿੱਚ, ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਤਣਾਅ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਜਰਨੈਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ ਜੋ ਇਸ ਮਕਸਦ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੇ, ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ।

ਸੋਬਰਾਓਂ ਦੀ ਲੜਾਈ

ਦਸ ਫਰਵਰੀ, 1846 ਨੂੰ, ਸੋਬਰਾਓਂ ਦੀ ਨਿਰਣਾਇਕ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਬਸਤਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ — ਜੋ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ — ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਜਿਊਂਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ। ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਡਟੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਲੜੇ।

ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ, ਸਿੱਖ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ (ਨੇਕੀ) ਪ੍ਰਤੀ ਅਮਰ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਏ।

Sardar Sham Singh Attariwala in Battle Landscape

ਵਿਰਾਸਤ - ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਜੀ

ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਡਰ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਗਏ, ਤਦ ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਯੋਧੇ-ਸੰਤ ਵਜੋਂ ਉੱਕਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਜ਼ਤ, ਨਿਆਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਿਆਂ ਜੀਵਨ ਜੀਵਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪਾਈ।