ਬਹੁਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਿੰਦੂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ "ਖੇਤਰ" ਦਾ ਅਰਥ "ਇਲਾਕਾ" ਹੈ)। ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੌਜੂਦਾ ਥਾਨੇਸਰ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਟਿੱਲੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਥਾਨੇਸਰ ਨਾਮ "ਸਥਾਣੇਸ਼ਵਰ" ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸਥਾਨ"। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕ-ਕਥਾ ਪੌਰਾਣਿਕ 'ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ' ਨੂੰ ਥਾਨੇਸਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦਾ ਇੰਨਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੋਇਆ ਕਿ 23 ਜਨਵਰੀ 1973 ਨੂੰ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਥਾਨੇਸਰ ਸੀ। ਹੁਣ ਲੋਕ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਥਾਨੇਸਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ 'ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ' ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ।
ਥਾਨੇਸਰ ਅਤੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ 6 ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਹਨ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਸਿੱਧ ਵਟੀ ਸਾਹਿਬ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਆਏ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਲੋਕ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਣਾ ਪਾਪ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਮਾਸ ਪਕਾਉਣਾ ਮੁਆਫ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬਹਿਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਬਹਿਸ ਸੁਣਨ ਲੱਗੇ। ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮਾਸ ਖਾਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਖੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਸਨ।