19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ (ਲਗਭਗ 1874) ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਿੱਖ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਮੇਘਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸੇ ਸਿੱਖ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਥੇਮ ਇਵ ਮੌਲੋਂਗ (ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਨ ਕਹਾਉਂਦਾ) ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਲਗਭਗ 340 ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

2024–2025 ਵਿੱਚ, “ਸੁੰਦਰੀਕਰਨ” ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਮੁੜ-ਵਿਕਾਸ ਯੋਜਨਾ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਮਕਾਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ।

ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ (ਐਸਜੀਪੀਸੀ), ਗਲੋਬਲ ਸਿੱਖ ਕੌਂਸਲ (ਜੀਐਸਸੀ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿੱਖ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਆਗੂਆਂ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਘਾਲਿਆ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ — ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ।

2025 ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ, ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਮੀਖਿਆ ਅਧੀਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ 'ਤੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਸੀ।