ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਬੋਦਲ ਆਏ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਗਰਨੇ (ਕੈਪਾਰਿਸ ਹੌਰਿਡਾ) ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੰਘਣਾ ਜੰਗਲ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਜੰਗਲ ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸੁੱਕਾ ਗਰਨਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਬਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝ ਗਿਆ।
ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗਰਨਾ ਦੱਬ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ। ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਗਰਨੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੇਗਾ। ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਪਿੰਡ ਮੁਕੇਰੀਆਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ।
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਦੂਜੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਬੋਦਲ ਮੁੜੇ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਗਰਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਰੁੱਖ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਉਸ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭੱਟ ਭਾਈ ਚੂਹੜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਬਾਬ ਵਜਾ ਕੇ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਰਤਨ ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਬਾਬ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।
ਬੋਦਲ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਪਿੰਡ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਹਿੰਦੂ ਸਨ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਢਵਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਰਨੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗਰਨੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਓਨਾ ਹੀ ਉੱਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ।