ਭੂਮੀ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਡਾਕੂ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਮੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਡਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਜਿਉਂਦਾ ਸੀ। ਲੋਕ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ ਜਿੱਥੇ ਭੂਮੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਭੂਮੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੋਨੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਕੁਝ ਹੈ — ਸੱਚ।"
ਭੂਮੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਥੋਂ ਡਰਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ?" ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਹੈ, ਭੂਮੀ।"
ਭੂਮੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ। ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਆਸ ਹੈ?"
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਹਾਂ। ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੁਹਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ।"
ਭੂਮੀ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਲਿਆ ਸੀ ਉਹ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਡਾਕੂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ।
"ਕੋਈ ਵੀ ਆਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਸੱਚ ਦਾ ਚਾਨਣ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।"