ਭਾਈ ਗੋਪਾਲ ਜੀ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਸਿੱਖ ਸਨ ਜੋ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਤੀ ਡੂੰਘਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੰਗਤ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੇ, ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਲੰਗਰ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਭਾਈ ਗੋਪਾਲ ਜੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਿਖਾਵਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਗੋਪਾਲ ਜੀ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦਿਲ ਹੀ ਰੱਬ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮੰਦਰ ਹੈ।"
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਗੋਪਾਲ ਜੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਭਗਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਾਈ ਗੋਪਾਲ ਜੀ ਨਿਮਰ ਬਣੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੁਟੇ ਰਹੇ।
"ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੇਵਾ ਸਿੱਧੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।"