ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਦਾਤਾ ਬੰਦੀ ਛੋੜ ਸਾਹਿਬ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਵਾਲੀਅਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਸੰਤ-ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਫ਼ੌਜ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਲੋਹਗੜ੍ਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਬਣਵਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਸ਼ੰਕਾਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਜਹਾਂਗੀਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਚੰਦੂ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਹਕੀਮਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਖ ਗਵਾਲੀਅਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ — ਅਤੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।

ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਮੰਨ ਗਏ, ਉੱਥੇ ਦੋ ਸਾਲ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਥੜ੍ਹਾ ਸਾਹਿਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ 52 ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਬਚਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਜਾਣਗੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।

ਜਦੋਂ ਜਹਾਂਗੀਰ ਦੀ ਸਿਹਤ ਫਿਰ ਵਿਗੜੀ, ਅਤੇ ਸਾਈਂ ਮੀਆਂ ਮੀਰ ਜੀ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਸਲਤਨਤ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਹਾਂਗੀਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਰਿਹਾਅ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ — ਪਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ 52 ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੰਭਵ ਮੰਨ ਕੇ, ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਕੈਦੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਚੋਲਾ ਫੜੀ ਰੱਖੇਗਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਸਾਰੇ 52 ਰਾਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੋਲੇ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜੀ ਮਿਲੇ, ਹਰੇਕ ਮੁਕਤ — ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾਤਾ ਬੰਦੀ ਛੋੜ, ਕੈਦੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ, ਕਹਾਏ।