ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਦੁਖ ਭੰਜਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਸੰਬੰਧਿਤ - ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ, ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ, ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ ਜੀ

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਹਿੰਦੂ ਪੂਜਾ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਬਸਤੀ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਭਟਕਦੇ-ਭਟਕਦੇ ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਰੱਬੀ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ, ਥੱਕੀ-ਹਾਰੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਤੀਜੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਰੋਵਰ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ) ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਬੋਝ ਲਾਹਿਆ।

ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ ਫਿਰ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਇਸ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨੇੜੇ ਹੀ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਤ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਸਨਮੁੱਖ ਹੋਏ। ਸਤਿਕਾਰ ਭੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੋੜ੍ਹੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਬੰਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਛਲੀਆ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਮੇਰੇ ਸਤ 'ਤੇ ਮਾੜੀ ਨਜ਼ਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ ਕਿ ਇਸ ਜਲ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਅਸਾਧਾਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।”

ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਬੋਲੇ, “ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵਉੱਚ ਹੈ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੇਖ, ਇਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਕੋੜ੍ਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੋਬਣ ਦੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖ ਲਵੇਂਗੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੱਲ੍ਹਮ ਮਿਲੇਗੀ!” ਉਸ ਸਾਬਕਾ ਕੋੜ੍ਹੀ ਅਪਾਹਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।

ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ ਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਕਰਾਮਾਤੀ ਗੁਣ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਸਥਿਤ ਬੇਰੀ ਦਾ ਰੁੱਖ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਹੇਠ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਪਾਹਜ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਕੋੜ੍ਹੀ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੁਖ ਭੰਜਨੀ ਬੇਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਸ਼ਟ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਬੇਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।