ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਦਸਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ, ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਿਮਰਤਾ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਖ਼ਾਲਸੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੜਾਅ ਦੌਰਾਨ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੰਗਤ ਦੇ ਲੰਗਰ ਛਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੰਗਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਖਿੱਲਰੀ ਪਈ ਸੀ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਝਾੜੂ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਬੋਲੇ, "ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸੇਵਾ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਸੱਚੀ ਅਗਵਾਈ ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿੱਖ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਫ਼ਰਜ਼ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
"ਸੇਵਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਰਾਹੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।"