ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਪਿੰਡ ਲਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਲਹਿਲ ਕਲਾਂ ਆਏ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਸੰਘਣੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਚੱਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਕਰਾਹਾ ਮੱਲ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇੜੇ ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ-ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਕਰਾਹਾ ਮੱਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਰਾਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ (ਕੜਾਹੇ) ਸਦਾ ਭਰੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਭਾਵ ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਕੀਤੀ ਪਹਿਲੀ ਅਰਦਾਸ ਅਣਸੁਣੀ ਰਹੇਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਪਾਇਆ।