ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ - ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ
ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਦਾ ਅਰਥ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ "ਪੁੱਤਰ" ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਆਮ ਬੋਲਚਾਲ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਦਸਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ, ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਦਾ ਬਹੁਵਚਨ ਰੂਪ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ "ਆ" ਧੁਨੀ ਹੈ।
ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਰਹਿੰਦ ਵਿਖੇ ਸਿਰਫ਼ 6 ਅਤੇ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਕੋਮਲ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਿਆਂ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਚਮਕੌਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਲੜਦਿਆਂ ਸਿਰਫ਼ 14 ਅਤੇ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪਾਈ।
ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ
ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ," ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਹੀ ਧਰਮ ਲਈ ਸਰਵਉੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਸ਼ਹਾਦਤ
ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 21 ਅਤੇ 26 ਦਸੰਬਰ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ 1705 ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ, ਵੱਡੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, 21 ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ। 26 ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ, ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ, ਬਾਬਾ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਫ਼ਤਿਹ ਸਿੰਘ, ਸਰਹਿੰਦ ਦੀਆਂ ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੁਖਦਾਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ
ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ: ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ, ਬਾਬਾ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ, ਬਾਬਾ ਫ਼ਤਿਹ ਸਿੰਘ
21 ਅਤੇ 26 ਦਸੰਬਰ, 1705 – ਸਦੀਵੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ।