ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਜਨਵਰੀ 1666 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਠਹਿਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਛੱਪੜ ਸੀ।
ਸਥਾਨਕ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਬਾਈ ਪਿੰਡ ਜਵਾਦਾ ਗੋਤ ਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ ਵਸਾਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤਿਰਲੋਕਾ ਬੈਰਾਗੀ ਸਾਧੂ ਮਾਧੋ ਦਾਸ ਦਾ ਪੈਰੋਕਾਰ ਸੀ। ਤਿਰਲੋਕਾ ਹੰਕਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵੱਲ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਦੁਰਗੂ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਮਰ ਬੰਦੇ ਨੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤਿਰਲੋਕੇ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਾ ਕੇ ਲੰਘਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਬੰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ — ਕਿਉਂਕਿ ਰੁਤਬਾ ਅਤੇ ਦਿਖਾਵਾ, ਸੇਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਹਿਰਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੋਲਦੇ।